donderdag 22 juni 2017

13-06-2017

Toen ik de foto's van de driehoekjes zag (in mijn vorig bericht) werd ik weer helemaal enthousiast en ben ik er een stel opnieuw gaan vouwen. Buurjongetje zag me bezig en wilde meedoen. Hij is nog klein maar met een beetje hulp lukte dat goed. Hij komt zo af en toe eens langs voor een praatje en het is een lekker ventje om om je heen te hebben. Thuis is het nogal druk (ze hebben veel kindjes) en hier is hij alleen ;-)


We maakten een pyramide-doosje voor iedereen die hij lief vindt en deden er een briefje in. Hij heeft ze allemaal gegeven tijdens het eten. 'Buurman' vertelde dat ze allemaal een beetje ondersteboven waren. Ik kan daar zo blij van worden, weten jullie dat? Zo'n klein dingetje en dat dat dan zoveel teweeg brengt. Het is een prima tegenwicht tegen alle narigheid om ons heen.


Tijdens het vouwen bedacht ik me dat ik misschien nog wel meer vouwwerk in mijn fotomapjes zou kunnen vinden en ja hoor! Nu denken jullie misschien: dat weet je toch wel? Ik weet dat Niet want ik gooi alle foto's op een grote hoop en zie wel hoe het zich aandient. Gek eigenlijk, want ik ben verder best netjes. Op mijn oude laptop zat alles trouwens wel netjes ik mapjes maar bij de Mac ben ik er nooit meer aan begonnen. Volgens mij heb ik dit al eerder gezegd. Hmm....


Op de bovenste foto zie je een bootje aan de binnenspiegel aan de auto van de man. Ik hing het eraan op de dag van het Varend Corso. Dat was denk ik vorig jaar want afgelopen jaar was mijn vader er. Het bootje ging heen en weer tijdens het rijden. Zo leuk! Dat varend corso is echt een aanrader trouwens! Je kijkt je ogen uit.


Op de tweede foto zie je versiering die ik maakte voor Kerst. Ik gaf er zelfs nog een workshop in. Een hele tafel vol dames en maar knippen en plakken. En snoepen van het lekkers natuurlijk. Workshops zijn voor mij altijd een goede reden om een nieuw bakrecept uit te proberen. Ik liet jullie al eerder een ornament in rood zien in mijn blog over de kleur rood.


Ach en de werkjes daaronder. Die maak ik al mijn hele leven. Peper en zoutvaatjes. Destijds van vouwblaadjes. Daaronder kon je een kleur kiezen en daar weer onder stond dan ook iets geschreven. Variaties met bloemennamen, nummers en dieren deden we ook. Nog heel lang heb ik hier een doos vol leuke vouwsels gehad. Als mensen dan iets kochten, mochten ze iets uitkiezen. Iedereen vond dat leuk en het bracht veel leuke verhalen naar boven. Heerlijk! :-)


Ah, en dan de jurkjes! Die waren zo leuk om te maken. Wat heb ik daar een plezier aan gehad. Niet heel lang want het slingertje was zo verkocht. Ik heb er daarna nog zeker 8 gemaakt die allemaal meteen weer weggingen. Nu ik ze zie krijg ik er meteen weer zin in om er nog een paar te maken. Ik zie vanuit mijn ooghoek al wat leuk papier liggen.


Wat ben ik toch blij dat ik aan het opruimen ben in mijn fotoalbum. Ik krijg er zoveel inspiratie van. En oh, wat brengt het fijne herinneringen naar boven. De zakjes hierboven bijvoorbeeld. Die heb ik o.a. voor een a.s. papa en mama gemaakt. Er in een lief briefje met aankondiging vd baby en aan een ballon geknoopt. Het was een succes.


Later plakte ik ze ook op kaarten en werden ze ook uitgedeeld om tandjes in te doen bij het wisselen. De stickers kocht ik in Zuid-Afrika en een paar hier in Nederland. Maar het meest toch in ZA. Oh, dat was me een leuke winkel. Boordevol stickers. En zo goedkoop! Je kunt het je niet voorstellen. Ik kocht me helemaal suf. Ik kon ze makkelijk meenemen want ze wogen bijna niks. Happy memories!

1 opmerking:

  1. Ik ben zo blij je weer gevonden te hebben. Via het weblog -M-.
    Wat een prachtige "vouwsels". Het ene is nog mooier dan het andere. Fijne dag. Groeten van Geri.

    BeantwoordenVerwijderen