zaterdag 10 juni 2017

01-06-2017

En terwijl de maand juni vandaag al weer 10 dagen oud is, is hij hier op mijn blog vandaag pas begonnen. Het is een beetje als reizen in de tijdmachine van professor Barabas uit Suske en Wiske :-) Vandaag zocht ik alle foto's die ik nog had van de tasjes die ik maakte bij elkaar. Dat waren er meer maar deze foto's waren nog overgebleven. 


Ik denk wel eens: stel je nou toch eens voor dat ik alle 'handwerken' die ik ooit maakte achter elkaar zou leggen. Hoeveel kilometer zou dat dan wel niet zijn? Ik kan me er geen voorstelling van maken eerlijk gezegd. Ontelbaar veel dingen zijn niet gefotografeerd. Ik ben ook best veel vergeten van wat ik ooit maakte. Heel soms kom ik nog wel eens wat tegen hier en daar in een huis en dan vind ik dat altijd een beetje ontroerend. Ja, ik ben snel ontroerd. Altijd al geweest. Ik bloos ook nog steeds. Niet meer zo erg als vroeger maar toch nog vaker dan ik wil. De man vindt dat altijd 'schattig'. Hmm! Het is echt blozen maar tegenwoordig kom ik er vaak mee weg als ik zeg dat ik een 'opvlieger' krijg. Die heb ik dus nog nooit gehad. Maar misschien komt dat wel doordat ik bloos. Nou ja, dat doet er niet toe. Pfft, ik dwaal zo makkelijk af. Terug naar het onderwerp. Dus...


Ach, al die leuke tasjes. Wat heb ik er veel van gemaakt. Allerlei stoffen gebruikte ik er voor. Krijgertjes, lapjes van de markt, kringloopvondsten, resten quilt-stof en zelfs ook kleding. En alle tasjes werden anders. Het tasje op de eerste foto maakte ik van een stuk tafelkleed uit de kringloop. Het lichte stuk kreeg ik van een vriendin en was een restje stof van de babykamer van haar dochter. De bloemetjes kreeg ik van mijn moeder. Die had ze gekocht om er kaarten mee te versieren. Dat lukte niet en dus kwamen ze naar mij.


Voor het tweede tasje gebruikte ik een stukje ongebleekt katoen. Daarop borduurde ik de contouren van een Cat. Dat deed ik dan weer met restjes borduurzijde die ik bewaarde in een bloemenvaas. Van een borduurpakket met telpatroon blijft altijd wat garen over. Ik borduurde niet op die manier, zo geduldig ben ik niet. Een toenmalige vriendin wel en ze gaf mij altijd de restjes. Spinnetjes noem ik ze. En je kunt er goed mee borduren. Is er een kleur op, dan ga je verder met een kleur die er op lijkt. Het is even wennen maar je kunt a) alles gebruiken en b) je werk wordt er veel levendiger van. De rode strookjes zijn afsnijsels van quiltstoffen. Die naaide ik er omheen. Binnentasje er in. Achterkantje er aan en klaar


Van de volgende tas heb ik alleen nog de detailfoto bewaard. Ik verkocht hem aan iemand uit de buurt en ik zie hem minstens één keer per week. Leuk is dat. Dat je ziet dat mensen zo'n tas ook echt gebruiken en dat hij zich goedhoudt. Ik maakte van die ruitjes stof heel veel tassen en in allerlei kleuren. Het was echt een leuk gezicht toen ze allemaal klaar waren.


De roze tas met de stippen en de blauwe tas hieronder zijn volgens dezelfde techniek gemaakt. Man man, wat een klus was dat. Urenlang was ik er mee bezig. Als ik echt alle uren geteld had, had ik nu een werkster gehad (een van mijn gevleugelde uitspraken) Maar nee, handwerk wordt niet naar waarde geschat in Nederland. Het gaat iets beter de laatste tijd maar het is nog lang niet wat het zou moeten zijn. Ik verkocht deze tasjes voor 12,50 euro. Nou ja, ik stikte van de ruttemetut en de lappen dus was het destijds een goede manier om zo een en ander te 'lozen'. Ik verkocht veel op markten. Misschien moet ik daar ook eens een blog aan wijden :-)


Het witte tasje met de rode hartjes maakte ik voor mijn nichtje. Ze gebruikt hem nog steeds. Hij is al vaak gewassen en ik heb hem al eens een keer gerepareerd maar hij leeft nog. Ook hier gebruikte ik weer resten. De hartjes knipte ik uit vierkanten die overgebleven waren van een rode quilt. Het waren nog een stuk of zes blokken. Met de vrije hand (dus zonder patroon) knipte ik wat harten en naaide die op een ondergrond. De roosjes voegde ik later toe. Die lagen toevallig op tafel. Het bolletjes-randje kreeg ik van mijn schoonzusje, haar moeder.


Ik maakte tassen in allerlei vormen en maten, het was maar net hoeveel stof ik had. Het formaat wat ik nu laat zien verkocht het best. Misschien dat ik daarom de foto's bewaarde? Als inspiratie of om de mogelijkheden te laten zien of zo. Ik weet het niet precies meer. Het valt me überhaupt nog mee dat ik er nog zoveel over kan vertellen. Toen er in de winkels geen gratis plastic tasjes meer gegeven mochten worden, naaide ik er nog veel zonder versiering. Het was een model wat je op kon vouwen en met een knop vast kon zetten. Die deed je dan in je gewone tas voor als er extra aankopen waren.


Het is nu al weer even geleden dat ik een tas naaide. Op een gegeven moment maak je weer andere dingen. Zo werkt dat. Ik naai dan weer een periode. Breien vind ik leuk in de winter. Haken doe ik weer meer in de lente. Nu werk ik weer meer met papier. Het wisselt meestal met het materiaal wat ik voorhanden heb. Doordat ik veel werk met gekregen spullen is het wel eens een uitdaging. Maar uitdagingen zijn leuk. Ik ga ze graag aan. Dagdag!

2 opmerkingen:

  1. ik heb sterk het idee dat jij de Tineke bent die ik op een eerder blog met een gelijke naam volgde? Je stopte indertijd. Ik hoop dat jij dit bent. Want ik vond je blog indertijd heel leuk. Ik maakte ooit een sjaal naar een idee van jou. Wanneer je dit bent dan heb ik je nu terug gevonden via het blog van ""M"" Mapi.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hallo Geri, dat ben ik. De naam wat toen a story of two sisters. Wat daarmee gebeurt is heb ik hier al vaak verteld je kunt het in eerdere berichten teruglezen. Dit blog heet storyofasister en de naam lijkt dus veel op de oude naam. Hartelijk welkom terug :-)

    BeantwoordenVerwijderen